In onderhandeling met Lyme

Emoties en terugtrekkende troepen

2011-11-01T11:16:00.000-07:00

Al 3 maanden lang ga ik trouw elke week naar Den Dolder voor een ozon infuus. In die 3 maanden gebeurt er veel in mijn lichaam. Het lijkt soms wel of ik elke dag weer iets anders voel. Ik let er niet echt bewust op omdat ik erg veel werk op het moment maar zo nu en dan geeft mijn lichaam me toch echt een heel duidelijk signaal dat er veel dingen gaande zijn.

Een week of 3 geleden voelde mijn huid opeens heel anders aan. Mijn normaal redelijk zachte gladde huidje voelde opeens ruw en gek. Het bleek dat elke porie in mijn gezicht verstopt was. Het leek me duidelijk een ontgiftingsding en ben nog meer gaan doen om mijn lichaam te helpen om alles af te voeren.

De pijn in mijn lichaam is elke dag een beetje anders. Soms doen alleen mijn spieren pijn maar andere dagen lijken het mijn gewrichten wel. Bij de minste vorm van beweging voel ik enorme verzuring in mijn benen. Vorige week, na het 10de infuus werd ik getest. De borrelia kwam nog steeds als duidelijk op en tevens een hele rij met emotionele dingen. Die waren er eerder niet in die hoeveelheid.
Als ik daarbij nadenk is dat ook niet zo gek. Er wordt 23 jaar ellende in mijn lichaam losgeweekt, niet zo heel raar dat er emotioneel ook het een en ander loskomt.
Toen ik die hele rij op het scherm zag was ik een beetje in de ontkenning. Het gaat juist heel goed, ik werk heerlijk, voel me blij en loop over van de plannen. Maar ik kan ook niet ontkennen dat ik al in tranen ben bij het zien van een puppie, van lieve youtube filmpjes, maar ook van heftige verhalen. Haha, ik huil me gek eigenlijk. Maar, het zijn echte tranen, mooie emoties, zonder drama en met een lach op de achtergrond.
Ik kan ook zien dat ik genoeg angsten heb en verwarring in mijn hoofd, maar ik loop er niet voor weg of veroordeel het niet. Ik weet niet of ik dit begrijpelijk uitleg maar het zijn tranen en angst zonder tranen om de tranen en angst voor de angst.

Ik heb na deze test vorige week een hogere dosis ozon gekregen en nog wat extra druppels en vitamines om het proces wat te ondersteunen en het milieu in mijn lichaam nog iets onaangenamer te maken voor de borrelia. En de dag erna, werd ik doodziek. 2 dagen lang lag ik op bed, ziek zwak en misselijk.

En vandaag, werd ik weer even getest en opeens was de borrelia niet meer meetbaar. Huh? Ik ben een beetje met stomheid geslagen. Aan de ene kant geloof ik er niks van maar aan de andere kant verbaast het me ook weer helemaal niet. Ik heb afgelopen week veel knopen in mezelf doorgehakt. Ik heb niet alleen het milieu in mijn lichaam veranderd door medicatie maar ook door anders te gaan denken over dingen. Ik geloof heilig in de kracht van gedachten en het ziet ernaar uit dat de combi met de ozon en vitamines zijn vruchten begint af te werpen.

Met een beetje gek gevoel liep ik terug naar het station. Ik snoof de boslucht van Den Dolder op en fantaseerde over een lichaam wat niet meer pijn zou doen. Hoe zou dat zijn? Ik heb er eerlijk gezegd geen idee van maar ik ben er heel erg klaar voor om dat te gaan ervaren. En als de borrelia troepen zich echt aan het terug trekken zijn dan denk ik dat mijn lichaam klaar is om na de jarenlange afbraak weer opgebouwd te worden. Een ontspannen en pijnloos lichaam, daar ga ik voor!!!!!

Er gebeurt iets!

2011-09-09T01:56:00.000-07:00

Vanaf het moment dat ik met medicatie en behandelingen begonnen ben heb ik me eigenlijk alleen maar slechter gevoeld. Ik had blijkbaar zulke heftige ontgiftingsverschijnselen dat het mijn dagelijks handelen erg in de weg zat. Ik heb gewoon gewerkt zoals altijd maar iets extra's kwam er niet meer uit mijn handen. Ik kon echt dagen lang slapen en vaak leken mijn hersenen niet te werken. Ik heb het maar laten komen en heb mijn lichaam hierin zo goed mogelijk ondersteund.

Maar..... opeens na mijn 3de Ozon, magnesium, B12 infuus, lijkt er eindelijk iets te gebeuren in mijn lichaam wat voelt als verbetering. Ik heb al 3 dagen niet meer de neiging gehad om overdag te gaan slapen en mijn hoofd is super helder, ik zit in een enorme flow.

Ik besef me dat ik nu met het opbouwen kan gaan beginnen. Ruim 20 jaar lang is een beestje bezig geweest in mijn lichaam om het af te breken. Het heeft absoluut schade aangericht. En ik heb door de jarenlange zware pijnstiller verslaving er nog extra schade aan toegebracht. Ik ben dus niet opeens van de een op de andere dag in perfecte conditie met soepele en sterke spieren. Maar ik heb wel voor het eerst van mijn leven het idee dat ik die conditie nu kan gaan opbouwen. Makkelijk is het niet, want de pijn is er nog steeds, het vergt discipline. In mijn werk ben ik daar erg goed in, heb me nooit door die pijn laten tegenhouden en keihard gewerkt om iets moois op te bouwen. Met sporten heb ik daar wat meer moeite mee. Maar ik denk dat ook dat veel beter gaat wanneer ik me steeds beter ga voelen.

Kort blogje, meer heb ik niet te vertellen, niet meer dan dat er iets in me gebeurt dan positief voelt.

Wel wil ik nog even een woord richten aan andere mensen met de ziekte van lyme, of welke ziekte dan eigelijk ook. Op twitter volg ik alles wat er over lyme wordt gezegd. Op die manier krijg ik veel te lezen over mogelijke behandelmethoden. Maar ik zie ook hoe mensen die het hebben ermee om gaan en zich slachtoffer voelen van een bacterie. Als ik dat lees word ik bijna depressief. Er wordt veel geklaagd over moe zijn en pijn en ik lees heel veel dingen zoals "waarom ik" en "wat een rotziekte" en dat soort dingen. Als je dat 1 keer zegt, ok, maar ik zie het mensen echt dagelijks zeggen, ze gooien deze woorden dagelijks het universum in. En ik weet 1 ding zeker, dan ga je niet beter worden!!! Bekijk het positief, waarom heb je dit gekregen, wat heeft het je gegeven en wat kun jij zelf doen om beter te worden!!

Ga zelf op zoek, maak er een mooi project van. Je hebt het echt niet voor niks!!!

Ik ga nog even lekker door met Ozon therapie, bij meer nieuws meld ik mij.... Wil je meer info over de ozon therapie, dat staat in het vorige blog.

Petra aan een ozon infuus

Ozon

2011-08-26T09:30:00.000-07:00

Vorige week intake gesprek gehad met Edwin Wiersma in Den Dolder voor de Ozontherapie. Ook hij stelde de diagnose Lyme en na me door te meten kwam hij tot de conclusie dat ozon therapie voor mij inderdaad de juiste methode zou zijn. En daarnaast krijg ik injecties toegediend met Magnesium en vitamine B12 (mijn maag en darmen nemen deze niet goed op dus vandaar direct in de bloedbaan).

Hij heeft bij mij getest dat de waterstofperoxide niet het juiste effect heeft. VInd ik niet erg want ik werd er wel elke ochtend beetje misselijk van. En wat grotere doseringen Vit C zorgt voor meer waterstofperoxide in je lichaam dan de waterstofperoxide zelf. Dus ik slik gewoon wat meer vit. C.

Ik had er direct een goed gevoel bij. Edwin is fijne vent en weet erg veel. Hij heeft een medische achtergrond, is een fries, aards en alles behalve vaag. Ik laat niet iedereen een infuus in mijn arm prikken maar het voelt 100% veilig. Wat ik ook wel prettig vond was dat hij er geen big deal van maakte. Gewoon een beestje zoals andere bacterien. En zo zie ik het zelf ook, niks bijzonders.

Gisteren had ik de eerste behandeling. Een kleine om mee te beginnen om te kijken hoe het lichaam reageert. Een combinatie van Vit. C, ozon en nog wat vitamines.

Terwijl het spul in me gespoten werd keek hij me aan en vroeg of ik het al voelde, want het was aan mijn gezicht te zien, dat werd rood nl. Ik voelde niks en dacht, dat heb ik weer, ben supergevoelig maar altijd als ik iets moet voelen dan voel ik niks. Maar ik had het nog niet gezegd of er laaide vanuit het niets een groot vuur in mijn hoofd op. Mijn hoofd werd superwarm, heet zou ik bijna zeggen en leek tintelend gevoelloos te worden. Het kwam zo snel dat het een beetje eng was, wist niet hoe heftig het nog zou worden. Maar het bleef bij het begin gevoel wat wel grappig voelde. Met een grappig gevoel liep ik terug naar de trein.

Ik kan nog helemaal niks over het resultaat zeggen, ik krijg nu eerst elke week een infuus en zodra ik verandering in mezelf merk meld ik me weer.

Edwin is wel een therapeut die ik nu al aan kan bevelen, niet alleen voor lyme, zelfs nu ik nog geen grote resultaten voel. Hij doet o.a. Orthomoleculaire geneeskunde, psycho neuro immunologie, levend bloedanalyse, bioresonantie therapie en Ozon therapie. Hier vind je zijn website.

Zuurstof

2011-08-11T10:10:00.000-07:00

We zijn nu ongeveer 4 weken bezig met de medicatie die we van Andre Schaap hebben gekregen (kobalt druppels voor de Bartonella en Laurinezuur voor de borrelia) en er gebeurt absoluut van alles in mijn lichaam. Het lijkt wel alsof de beestjes in paniek zijn. Ze voelen zich aangevallen en verplaatsen zich in mijn lichaam. Elke dag werd ik wakker met pijn, en steeds weer op een andere plek. De afgelopen paar dagen waren dat mijn billen en heupen. Het leek of ze gedacht hebben, daar zit het meeste vet dus daar kunnen we ons goed verstoppen :-)

Dus het doet zeker iets in mijn lichaam maar ik heb nog niet dat gevoel van op deze manier gaan we het redden. Heb echt enorm veel tips gekregen van mensen waarvoor heel erg bedankt en we onderzoeken alles maar voor mij klopte er toch steeds iets niet. Ten eerste wil ik niet alles tegelijk doen om alles in alle rust een kans te geven. Daarnaast kost alles enorm veel geld en tijd dus ik wil heel bewust iets kiezen.

Waar ikzelf vooral mee bezig ben geweest in mijn gedachten de afgelopen tijd is waarom zijn die beestjes bij mij, wat willen ze me vertellen. Er is veel geschreven over de psychologische oorsprong (zoals bijvoorbeeld in het boek "de sleutel tot zelf-bevrijding" van Christiane Beerlandt) en dat herken ik zeker en doet zijn werk binnen in mij. Misschien besteed ik daar in later blog wat meer aandacht aan. Maar ik ben vooral bezig geweest met de vraag, waarom zijn ze in mijn lichaam, wat is er niet gezond genoeg aan mijn lichaam dat ik die beestjes nodig heb. Want ik heb echt de sterke overtuiging dat in een gezond lichaam beestjes geen schijn van kans maken. Ik ben dus ook eigenlijk niet op zoek naar nog meer middeltjes die de strijd aan gaan met de bacterie. Ik voel niet de behoefte om tegen ze te vechten. Waarom zou ik, ze willen me alleen maar iets vertellen en daar wil ik naar luisteren. Ik geloof uberhaupt niet in vechten tegen ziektes en steeds maar weer proberen middelen tegen ziektes uit te vinden. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die onderzoek doet tegen kanker en andere ziektes dat met de beste intenties doen en echt geloven dat ze iets goed aan het doen zijn. Maar zolang ik het gemiddelde winkelwagentje nog steeds gevuld zie met flessen cola en bewerkt en verpakt voedsel vol met chemicalien, zolang mensen nog steeds denken dat "light" hetzelfde is als gezond en marganine voor boter wordt aangezien, denk ik dat dat geld en die tijd beter besteed kan worden aan het informeren van mensen over gezonde voeding.

Ik geef dan ook heel bewust nooit geld aan stichtingen die de naam van een ziekte in hun naam hebben (over manifesteren gesproken) maar juig elk initiatief toe wat VOOR gezondheid is ipv TEGEN ziekten.

Ik realiseer me dat ik met bovenstaande niet echt vrienden maak, maar ja...

Ik dwaal af merk ik.......

Dus ik ben heel erg bezig met mijn lichaam zo gezond mogelijk maken. Dat ben ik natuurlijk al jaren aan het doen maar de afgelopen weken ben ik me daar nog bewuster van. In onze laatste Rauw op je dak uitzending hadden we Ralph Moorman te gast. Ik volgde hem al een tijdje en ik las zijn boek De Hormoonfactor. Het boek en de dingen die hij zegt zijn een verademing in tegenstelling tot andere mensen die dieten bedacht hebben. Op een enorm toegankelijke duidelijke manier vertelt hij wat voeding met jou doet en met je hormonen. En die hormonen, die bepalen alles in je lichaam. Als het hele land zijn boek zou gaan lezen dan zou alles er een stuk beter uitzien. Ik wist al eerder dat mijn schildklier niet optimaal werkte, had geen idee of dat met lyme te maken had maar ik bracht het in tijdens het gesprek met hem. Tijdens het gesprek kwam het erop uit dat zowel de verminderde werking van mijn schildklier als mijn niet meer zo enthousiast werkende bijnieren waarschijnlijk te maken hadden met veel stress. Het kan ook met voeding te maken hebben maar voor zover ik dat kan beoordelen doe ik dat al jaren heel goed. Die stress, dat is niet zo gek. Ik heb als kind continu met zware stress geleefd en toen de Borrelia mijn lichaam binnen is gekomen (ik denk zo rond mijn 18de) zorgde dat voor heel veel lichamelijke stress. Dus ja, ik kan me voorstellen dat een aantal organen daar niet meer zo goed tegen konden.

Sinds het gesprek met Ralph ben ik nog bewuster met mijn voeding bezig en volg ik nog meer (dan ik vanuit mezelf eigenlijk al deed) zijn voedingsadviezen.

Maar dan zitten we nog met die stress, en zolang die beestje in me rondhobbelen is mijn lichaam dus in een stress situatie en hebben mijn schildklier en bijnieren niet zoveel zin. Maar zolang zij niet zoveel zin hebben is mijn lichaam niet in optimale gezondheid en willen die beestjes niet weg... hmmmm...

Er moest dus nog iets zijn wat ik kan doen naast de juiste voeding en zoveel mogelijk bewegen, ontspannen en positief zijn. En toen was daar opeens Mike Donkers die bij Alex thuis bij ons aan tafel zat, voor ons kwam koken en zijn visie op Lyme en ziektes in het algemeen kwam geven.

Ik ga nu in een paar zinnen in mijn eigen woorden vertellen wat hij ons verteld heeft. Ik weet niet meer de hele achtergrond maar in het kort was het het volgende, we hebben te weinig zuurstof in ons lichaam. Zuurstof is 1 van onze belangrijkste voedingsstoffen. Ik was hier zelf al van overtuigd en heb zelf in mijn leven op verschillende manieren ervaren hoe belangrijk zuurstof is. Als kind was ik astmatisch en ervaarde regelmatig het nare gevoel van te weinig adem. De afgelopen 2 jaar heb ik regelmatig ademsessies gedaan bij een ademtherapeut en daar ervaarde ik het enorme effect van juist heel veel zuurstof. Ik heb heel wat therapievormen ervaren in mijn leven en merkte er meestal niet veel van. Maar ademtherapie, daarbij gebeuren de meest heftige dingen. Vanuit het niets komen emoties in alle hevigheid naar boven, kan je lichaam totaal verkrampen en voel je je daarna alsof je op wolken loopt. En dat allemaal door dat extra beetje zuurstof in je lichaam. En ook heb ik ervaren wat het is om hoogteziekte te hebben, dus juist weer een tekort aan zuurstof, doodziek was ik. En grappig genoeg was dat dezelfde soort heftige hoofdpijn en misselijkheid die ik op andere momenten als migraine bestempelde wat ik in het verleden heel veel gehad heb.

Ik weet niet meer of ik nu de woorden van Mike goed herhaal maar door dat zuurstoftekort (wat we veel hebben omdat er minder zuurstof in de lucht zit dan vroeger en we te oppervlakkig ademen) zijn onze cellen niet meer zo goed. En dingen die in ons lichaam niet meer zo goed zijn moeten worden opgeruimd. En daarvoor hebben we aas-eters. Ik wist al dat candida een aas-eter is. Die hoort pas buiten onze darmen actief te worden als we zijn overleden om ons lichaam op te eten. Maar hij is er bij veel mensen al terwijl we nog gewoon leven. Mike zegt dat veel bacterien en virussen ook aas-eters zijn. Dus ze worden actief in je lichaam wanneer daar iets te halen valt wat niet helemaal goed meer is. Dus in een supergezond lichaam hebben ze niks te zoeken. En dat klopt voor mij helemaal met dat waar ik naar op zoek was. Het klinkt voor mij zo ontzettend logisch.

Natuurlijk is beter ademhalen goed, maar daar redden we het nog niet mee. Hij vertelde dat er 2 manieren zijn om meer zuurstof in ons lichaam te krijgen, door het innemen van druppels waterstofperoxide en door ozon-therapie. En beiden gaan we doen. Met waterstofperoxide waren we al begonnen, is vrij heftig. Je begint met 1 druppel in een glas water per dag en dat voer je op tot een druppel of 15, of meer wanneer je dat aankan. Het is belangrijk dat je 35 % waterstofperoxide gebruikt waar Food Graded op staat. Dit is oa verkrijgbaar bij unlimited health in Amsterdam. Voor de ozon therapie hebben we volgende week een intake gesprek en waarschijnlijk hebben we daar zo'n 10 behandelingen voor nodig. Er wordt tijdens de behandeling een halve liter bloed afgenomen waar vervolgens ozon in wordt gepompt en via je andere arm krijg je het dan weer terug.

Ik heb er vertrouwen in dat dit hoe dan ook iets goeds gaat opleveren. Wij gaan lekker verder met waar we mee bezig zijn en doen steeds een beetje meer.

De andere info over de diagnose methodiek en Andre Schaap kun je in eerdere blogs op deze site lezen.

Wordt vervolgt!!

Wat deed het nu eigelijk echt met me?

2011-08-01T00:36:00.000-07:00

Inmiddels zijn we nog maar 2,5 week onderweg maar in die tijd is er veel gebeurd. We zijn nu 2 weken bezig met de eerste medicatie en al voelde ik daar in het begin niet zo heel veel van, daar is wel verandering in gekomen.Met zekerheid kan ik natuurlijk niet zeggen dat het daardoor komt maar alles wijst erop.
Al 2 weken lang ben ik dood en door moe, niet een klein beetje moe maar echt totaal uitgeput. Werken (wat ik erg veel deed de laatste 2 weken) deed ik volledig op adrenaline denk ik.
Heb in die 2 weken enorme hoofdpijnaanvallen gehad en veel pijn in mijn rug. De vermoeiheid voelt hetzelfde als de vermoeidheid bij het vasten dus dat is duidelijk een ontgifting.

We speuren ondertussen gewoon door en krijgen veel experts op ons pad. Als we daar echt iets concreets vanuit eigen ervaring over te vertellen hebben dan melden we dat meteen. Omdat ik zoveel werk op het moment is vooral Alex heel fanatiek aan het zoeken naar mogelijkheden en dat werpt zijn vruchten af. Vandaag slik ik 2 homeopathie korrels (iets waar Alex afgelopen week een sterke reactie op kreeg) en beiden zijn we gisteren begonnen met een waterstofperoxide kuur. Ik doe nu nog maar 2 druppels ervan, elka dag een druppel meer. Mijn lichaam protesteert nu al redelijk heftig hierop, is heftig kuurtje.

Zo gaan we rustig verder. We kijken tot hoever we kunnen gaan met ons lichaam om hier zo snel mogelijk vanaf te zijn maar ondertussen nog wel normaal te kunnen functioneren.

Wat er vooral in mijzelf gebeurde afgelopen week is dat ik me gerealiseerd heb hoe dit beestje mijn leven heeft beinvloed en beheerst. En dat was best iets waar ik verdrietig van werd. Want hoe blij ik ook ben dat ik nu eindelijk weet wat het is, ik er iets aan kan doen, en dankbaar dat ik mede daardoor zo bewust ben gaan leven, het heeft hoe je het wendt of keert, ook veel genomen. Deze week stond echt in het teken van daarbij stilstaan en de pijn ervan mogen voelen.

Want ik heb echt enorm veel pijn gehad, veel pijn in mijn spieren en rug en ondraaglijke hoofdpijnen. Hierdoor ben ik 5 jaar lang verslaafd geweest aan zware pijnstillers wat mijn lichaam lange tijd redelijk heeft verziekt. Door me vaak niet krachtig te voelen heb ik beslissingen genomen die ik anders niet genomen zou hebben. Door de pijn meestal te verbergen heb ik een belangrijk deel van mezelf verborgen en kon mijn omgeving dus ook niet voldoende begrip opbrengen. Er zijn momenten geweest dat het echt niet meer ging zoals ergens in 2008. Ik was toen zo volledig uitgeput dat ik alleen nog maar aandacht aan mezelf kon geven om overeind te blijven. Ik ben in die tijd mijn beste vrienden kwijtgeraakt. Ik heb nooit begrepen waarom en dit heeft me een paar jaar onderliggend verdriet opgeleverd. Ik zie nu dat deze dingen allemaal voortkomen uit het feit dat ik gewoon heel lang aan het overleven was. Ik ben de afgelopen week heel boos geweest op die beestjes, op de artsen en alle natuurgeneeskundigen en andere therapeuten dat ze niet de juiste diagnose gesteld hebben, en op mezelf, dat ik niet verder gezocht heb, dat ik jaren geleden de negatieve test voor waar aannam en niet ergens gelezen heb dat dat helemaal niks zegt.

Het was voor mij even nodig, om dit allemaal te kunnen voelen, om er verdrietig en boos over te mogen zijn.

Zoveel momenten in mijn leven heb ik "gemist" omdat ik er niet helemaal was, omdat ik mezelf staande aan het houden was. Deze week mocht ik even omvallen.

En nu, sta ik weer op, ik vraag mijn lichaam om niet al te veel te protesteren op de middeltjes die ik naar binnen werk en vraag de Borrelia en de Bartonella om te transformeren in iets anders, engeltjes of hartjes ofzo. Ze zijn hier op aarde om te voorkomen dat we teveel mooie dingen doen. Nou dat is misschien een beetje gelukt, maar meer dan afremmen hebben ze niet gedaan, laten stoppen kunnen ze me toch niet. Dus ze kunnen maar beter hun tijd ergens anders aan gaan besteden en mij gewoon mijn werk laten doen hier!!

Dit moest ik even delen. Volgende blog weer meer tips waar jullie ook echt iets aan hebben :-)

Dank je wel dat jullie dit willen lezen en met ons meeleven. Als je vragen hebt, in eerdere blogs staan alle antwoorden die we hebben en komen alle antwoorden die we nog zullen hebben. En met een antwoord gaan we komen, zeker weten!!!!

De eerste ondernomen acties

2011-07-21T10:42:00.000-07:00

Mijn vorige blog is inmiddels ruim 800 keer gelezen en heb enorm veel reacties gekregen. Reacties met tips, waarvoor mijn enorme dank, en ook reacties met vragen, heel veel vragen.

Vragen van mensen die de symptomen herkennen en willen weten of ze ook lyme hebben en mensen die al weten dat ze het hebben en ons vragen om een oplossing.

Nu weet ik nog maar 1 week dat ik het heb en verdiep me er dus ook pas een week in, dus ik ben nauwelijks een expert te noemen.

Maar ik ben wel erg gedreven en wil op een zo goed en snel mogelijke manier hier een blijvende oplossing voor vinden. En natuurlijk wil ik al mijn bevindingen delen met anderen. Het is fijn om deze info te kunnen delen zodat niet alleen ik er iets aan heb.

Mails

Ik wil jullie vragen om me geen persoonlijke mails te sturen. Ik word op het moment echt overstelpt met vragen erover en heb echt niet de tijd om hier op te reageren. Vandaar deze blog, op deze manier kan iedereen antwoorden op zijn vragen krijgen en niet alleen van mij. Elke keer als ik iets te melden heb doe ik dat. Als je hiervan op de hoogte wilt worden gesteld vul dan hiernaast je mailadres in.

Na alle tips zorgvuldig te hebben gelezen en gecheckt online hebben we voor onszelf een idee hoe we dit gaan aanpakken. We doen dit op verschillende manieren, we willen een holistische maar wel totaal natuurlijke aanpak.

De diagnose

De plek waar we onszelf hebben laten testen is healthy balance in Almere. Bij ons beiden is de Borrelia bacterie ontdekt door een levend bloed analyse. Healthy Balance beschikt over meerdere diagnose manieren en kan je ook een volledige traject aanbieden om de bacterie te lijf te gaan. Voor mij is dat op dit moment niet wat ik ga doen, al was het alleen maar om het feit dat ik dan een jaar lang elke week naar Almere moet.

In ieder geval is mijn ervaring bij deze mensen zeer goed. Ze weten duidelijk waar ze over praten en het ziet eruit als een mooi en betrouwbaar bedrijf.

Andre Schaap

Door een tip van iemand zijn we vervolgens op het pad van Andre Schaap terecht gekomen. Andre is een heldervoelend natuurgeneeskundige en heeft een heel eigen visie op Lyme en aanverwante bacterien. Hij heeft enorm dikke boeken geschreven over mineralen en vitaminen en weet er echt enorm veel van. Hij "voelt" wat voor beestjes er in je lichaam zitten en wat je hierdoor te kort komt.

Bij Alex voelde hij duidelijk de Borrelia. Bij mij (en daar schrok ik even van) een ander beestje wat samen met de Borrelia mijn lichaam is binnen gekomen nl de Bartonella. Volgens hem heb ik de Borrelia al onder controle en is het nu vooral het andere beestje wat mij het leven zuur maakt. Nu heb ik bij de levend bloed analyse duidelijk de Borrelia zien zwemmen en vertrouw ook heel erg op de mensen van Healthy Balance hierin, maar het kan goed zijn dat die bij mij op het moment minder aanwezig is. De symptomen die Andre noemde van de Bartonella herken ik wel heel erg. Dit beestje vind het fijn om je ruggenmerg en daardoor kun je hernia achtige symptomen hebben, en inderdaad heb ik die al heel lang.

Beiden hebben we onschuldige middeltjes hiervoor gekregen en deze zijn we ook al aan het slikken. Ik weet niet of het ermee te maken heeft maar ik heb sindsdien meer pijn in mijn rug en ben echt enorm moe, kan soms bijna niet op mijn benen staan. Ik ga er maar even vanuit dat het een reactie is en wacht geduldig af.

Het is zeker de moeite waard om te lezen wat Andre hierover te vertellen heeft op zijn website.

Nieuwe behandeling

We gaan ons bloed ook nog op een andere manier laten testen bij iemand die een nieuwe en vooruitstrevende behandeling heeft ontwikkeld voor Lyme. Voordat we hier info over geven gaan we het eerst zelf ondergaan. Meer info dus later.

Eigen verantwoordelijkheid

Er is nooit maar 1 waarheid en leg de verantwoording van je genezing nooit bij een ander, hoe goed die ander ook is. Ik heb het al eerder gezegd, dat er nu toevallig bij mij een bacterie is ontdekt die mijn lijf terroriseert wil nog niet zeggen dat ik lyma patient ben. Ik luister naar wat de experts te zeggen hebben maar ik luister vooral heel goed naar mezelf. Naast de behandelmethoden kan ik zelf mijn lichaam enorm ondersteunen. Hoe gezonder en sterker mijn lichaam is, hoe minder thuis het beestje zich voelt in mij. Ik denk ook echt dat het geen enkele zin heeft wanneer je lyme hebt (of welke andere ziekte dan ook) dat je een behandeling ondergaat terwijl je zelf door blijft roken, drinken en ongezond blijft eten. Dan heb je echt de waarschuwing van je lichaam niet goed begrepen. Sinds ik 5 jaar geleden de voor mij beste manier van leven heb gevonden (deels rawfood, volledig biologisch, niet bewerkt) voel ik me een stuk beter. En het kan zijn dat de grote hoeveelheden cocosolie de Borrelia al een aardig toontje lager heeft laten zingen (zie info van andre schaap).

Luister naar wat je lichaam nodig heeft!!

Beweging

Beweging is belangrijk. De bactierie gaat het liefst zitten op plekken die vast zitten dus hou jezelf zoveel mogelijk los.

Mijn persoonlijke miracles

De volgende wondermiddeltjes worden niet direct in relatie tot lyme gebracht maar ik weer 100% zeker dat ze mijn lichaam ermee helpen. Adya water, wondermiddel 1, heeft mij eerder al van candida afgeholpen en met al zijn kwaliteiten kan het niet anders dan dat het veel goed doet. Adya water is hier te bestellen. Wanneer je op de website bent type dan Adya in het search balkje en je komt bij het product.

Verder slik ik grote hoeveelheden Kurkuma en Cayennepeper, klik op de linkjes om te zien wat deze ogenschijnlijk doodgewone kruiden allemaal voor ons kunnen doen. Er zijn capsules te verkrijgen maar ikzelf vul zelf mijn capsules met het kruid. Koop het kruid alleen bij de natuurvoedingswinkel omdat anders de grootste kracht verdwenen is.

Zuurstof

Veel zuurstof in je bloed is ook belangrijk, dus bewust en diep ademen is heel erg aan te raden!

Afvalstoffen

Het is niet alleen de bacterie die schade aanricht in je lichaam maar vooral ook de afvalstoffen die het beestje produceerd. Het is dan ook erg belangrijk om er alles aan te doen om die afvalstoffen op een zo goed mogelijke manier te verwijderen en je organen hierin te ondersteunen. Veel (gezuiverd) water drinken, bewegen, sauna's, massage enz enz.

Gedachtekracht

En voor nu even als laatste, je relatie tot de bacterie. Als ik de hele dag ga roepen dat dat rotbeestje moet opzouten, boos ben of bang, dan denk ik niet dat de bacterie dat snel zal doen.

Ik praat met ze, ik vertel ze hoe dankbaar ik ben dat ze in mijn lichaam zijn gekomen omdat ik daardoor enorm bewust met mijn gezondheid om ben gegaan. Ik weet ook dat de bacterie komt bij mensen die voor het allerhoogste gaan, mensen met een grote opdracht hier op aarde, dat is overal te lezen. Mijn levensstijl heeft ervoor gezorgd dat ik dat kan, voor het allerhoogste gaan. Wanneer de bacterie weg is ben ik zo sterk dat het allerhoogste bereikbaar is. Ook praat ik met mijn lichaam, mijn eten en drinken. Alles komt met de mooiste intenties mijn lichaam binnen.

Een heel verhaal, en ik ben vast nog het eea vergeten. Er zal hier snel meer te lezen zijn!!!

Lieve groet,

Petra

Klein beestje, groot effect....

2011-07-21T05:46:00.000-07:00

Dit blog plaatste ik een week geleden op mijn website met honderden reacties en deze blogpagina als gevolg. Ik herhaal hem hier nog maar even....

Lyme

Met een gelukzalige glimlach zat ik net in de trein en inmiddels thuis aangekomen stromen de tranen over mijn wangen. Waarom? Ik heb net tijdens een consult te horen gekregen dat ik de ziekte van Lyme heb.

Nu zul je denken, maar dat is toch helemaal niet leuk, want als je er al eens iets over gehoord hebt dan zul je misschien weten dat de symptomen heel heftig kunnen zijn en dat het heel lastig te genezen is. Nee, leuk is het niet, maar in mij overheerst op dit moment de opluchting en de bevestiging dat ik niet gek ben.

De klachten die ik heb zijn niet van de afgelopen maanden of jaren, ze gaan zolang terug als ik me maar kan herinneren. Een groot deel van mijn leven heb ik pijn gehad en heb ik me ziek gevoeld. Wanneer er nooit echt een diagnose wordt gesteld worden deze klachten al snel in het hokje vage klachten (en dus niet echt) gestopt en dat is vreselijk frustrerend. Het gevolg hiervan is dat ik het gewoon nooit meer echt liet merken of aan mensen vertelde en me verstopte op het moment dat ik me te ziek voelde of teveel pijn had. Dat was het gevolg naar de buitenwereld. Het gevolg in de binnenwereld was dat ik mezelf ging veroordelen. Omdat geen enkele dokter of therapeut (geloof me, heb er ontelbare gezien) iets echt concreets kon vinden heb ik de oorzaak bij mezelf gezocht, ik deed iets niet goed. Ik leefde te ongezond en daarvoor voelde ik me zo. Ik ben me vreselijk gaan schamen voor mijn eigen lichaam en alle signalen die het uitzond.

Wat zijn die symptomen? Ik noem er hier even een aantal die op de lijst van symptomen van Lyme staan en bij mij duidelijk aanwezig zijn of zijn geweest. Haaruitval, nachtelijke zweetaanvallen, koude rillingen, ernstige vermoeidheid, frequente infecties van luchtwegen en holtes, kortademisheid en hoesten, intolerantie voor alcohol, maagklachten, hartkloppingen, pijn in de borstkas, pijn in de spieren en pezen, stijve nek en kraken van de nek, rugklachten, hoofdpijn, tintelingen, spierkrampen, overgevoeligheid voor licht, pijn en jeuk in oren, overgevoelig voor geluiden, duizeligheid en evenwichtstoornis, stemmingswisselingen en angst, problemen met slapen, verwardheid en moeite met concentreren, vergeetachtigheid, orientatieproblemen, geirriteerde blaas (vaak moeten plassen), onverklaarbare onregelmatige menstruatie.

Dat zijn er dus heel wat, welke ik niet elk moment heb maar wel duidelijk aanwezig zijn. Degenen die het meest mijn leven hebben beinvloed zijn enorme pijn en stijfheid van mijn spieren, mijn nek en mijn rug, hoofdpijn, concentratie problemen en extreme vermoeidheid. Waarom zet ik al deze symptomen hier neer? Omdat veel meer mensen Lyme hebben zonder dat te weten. De reguliere bloedtesten zijn nl heel erg onbetrouwbaar. Negatief getest worden zegt niks, en dat zeggen doktoren en de website van lyme patienten ook. Het beestje is ontzettend goed in het zich verstoppen. Ik denk al jaren dat ik Lyme heb, toen ik er voor het eerst van hoorde en de beschrijving las wist ik dat ik het had. Maar de testen waren negatief. Ik leefde dus verder met de illusie dat ik het niet had.

2 weken geleden veranderde dat idee opeens. Ik vertelde aan Jeramaya op de Noordermarkt dat ik zo moe was en even vakantie wilde van Rauw op je dak. Hij vroeg me, heb je geen Lyme? Het slapende idee in mij werd weer tot leven geroepen en een paar dagen liep ik hiermee rond. En toen belde mijn lief me op met de mededeling dat er bij hem diagnose Lyme was vastgesteld. Ik begreep er echt niks van, ik liep ermee in mijn hoofd en hij had het. Vanaf dat moment zijn alle registers weer opengetrokken bij me. Ik heb levend bloed analyse geboekt bij dezelfde man waar Alex ook heen was gegaan en ook een reguliere bloedtest laten doen (en deze was wederom negatief). Hoe meer ik erover las hoe meer ik ervan was overtuigd dat ik het had. En hoe meer Alex en ik onze symptomen met elkaar bespraken hoe duidelijker die overtuiging werd. Maar ik moest wachten op die afspraak om er zeker van te zijn en deze week was slopend. Want ik had mijn hoop erop gevestigd eindelijk erkenning te krijgen en eindelijk duidelijkheid, en wat als dat toch niet zo bleek te zijn.......

Vol spanning keek ik 3 uur geleden op het computerscherm naar mijn bloed, op zoek naar dat ronddraaiende schoevedraaiertje, de Borrelia bacterie. En bij de eerste die ik zag viel alles in mij op zijn plek en kon ik ontspannen. De pijn die ik voor de buitenwereld heb willen verstoppen en waar ik mezelf zo op veroordeelde die mocht er dus gewoon zijn. En nu weet ik waarmee ik in onderhandeling mag gaan, ik weet nu naar welke oplossingen ik mag gaan zoeken.

En ik mag die oplossing ook nog eens samen met iemand gaan zoeken, hoe mooi is dat!!

Alex en ik gaan samen in gesprek met deze beestjes en we gaan onszelf weer beestjesvrij maken.

Ik mag dan nu de diagnose Lyme hebben gekregen, dat maakt me nog geen Lyme patient. Ik heb simpelweg het beestje in me. En wat er in is gekomen kan er ook weer uit!!

Hoe ze me mijn leven lang ook geterroriseerd hebben, ik ben ze dankbaar. Want als ik me niet zo slecht had gevoeld had ik nooit natuurgeneeskunde gaan studeren, had ik nooit zo enorm gezond gaan leven. En dit heeft zeker geholpen. In periodes dat ik heel goed eet en leef voel ik me stukken beter, bijna helemaal "normaal". Ik kan niet wachten op het moment dat ik me dus "super" voel. Met mijn leefstijl en zonder beestjes kan ik de hele wereld aan. Als ik zie wat ik nu al bereikt heb in mijn leven en wat ik doe dan kan het alleen maar zo zijn dat ik met een gezond lijf wonderen kan verrichten. Dan kan mijn maya teken de "witte tovenaar" past echt zijn werk gaan doen. You ain't seen nothing yet!!

Ik kan onmogelijk in woorden uitdrukken hoe dankbaar ik op dit moment ben. Niet alleen omdat ik het nu weet en er iets aan kan gaan doen en om de erkenning nu te hebben. Maar vooral ook omdat ik nu voor het eerst met een eerlijk gevoel naar de buitenwereld kan vertellen hoe ik me altijd gevoeld heb. Dank je wel dat je dit wilde lezen!!

Een blije dankbare Petra